Moje okno na świat – projekt edukacyjny

Moje okno na świat
Projekt edukacyjny dla dzieci w wieku przedszkolnym

Wstęp
Projekt edukacyjny pt. „Moje okno na świat” powstał z myślą o realizacji celów zawartych w Podstawie programowej, dotyczących kształtowania umiejętności społecznych dzieci w relacjach z innymi. Założeniem cyklu zajęć jest zapoznanie   najmłodszych z pojęciem tolerancji i poszanowania godności ludzi w codziennych sytuacjach. Główne działania nauczyciela będą skupiały się na kształtowaniu właściwych postaw wobec odmienności kulturowych (w tym przede wszystkim odmiennego koloru skóry) i istniejących stereotypów.
Dynamiczny rozwój przemysłowy, sytuacje gospodarcze i polityczne oraz łatwość przemieszczania się w najodleglejsze zakątki kuli ziemskiej sprawia, że na terenie całej Europy osiedlają się (na stałe lub czasowo) ludzie o różnych kolorach skóry. Polska jest krajem, w którym odsetek odmiennych kulturowo mieszkańców jest niższy niż w Anglii, Holandii czy Niemczech, co wiąże się ze wzrostem negatywnych postaw wobec mniejszości narodowych i etnicznych. Jednym z podstawowych celów edukacji przedszkolnej powinno być zatem rozwijanie kompetencji społecznych dzieci, które pozwolą im na łamanie narosłych stereotypów.
Dużej troski nauczyciela wymaga organizowanie procesu edukacyjnego, dającego możliwość obserwowania pozytywnych i negatywnych skutków określonych zachowań i siły ich oddziaływania. Wybór metod i ćwiczeń edukacyjnych niejednokrotnie decyduje o skuteczności formułowanych celów, umożliwiając dzieciom właściwy odbiór prezentowanych treści. Autorka projektu skupiła się zatem na starannym selekcjonowaniu dostępnych materiałów, by w możliwie skrupulatny sposób zachęcić dzieci do zdobywania informacji o otaczającym ich świecie.
Cykl lekcji został stworzony w oparciu o cele wychowania przedszkolnego, zawarte w Podstawie programowej i Program wychowania przedszkolnego dla dzieci 3-6 letnich Henryki Czerniawskiej, który umożliwił realizację założonych celów w oparciu o podmiotowy charakter kształcenia.

TYTUŁ PROJEKTU:
• „Moje okno na świat”
REALIZACJA:
• Grupa dzieci 4-5 letnich
PROGRAM NAUCZANIA:
• H. Czerniawska „Program wychowania przedszkolnego dla dzieci 3-6 letnich”
OPIS PROJEKTU:
Projekt edukacyjny „Moje okno na świat” został skierowany do grupy dzieci w wieku 4-5 lat. Celem przeprowadzonych zajęć było kształtowanie właściwych postaw wobec mniejszości narodowych i etnicznych oraz umiejętności funkcjonowania w grupie. W oparciu o zapisy Podstawy programowej stworzyłam trzy scenariusze zajęć, których celem było wzmacnianie poczucia własnej wartości dzieci i kształtowanie umiejętności poszanowania innych.

Scenariusze zajęć:

- „Jak dobrze być sobą”

- „Przyjaciele z różnych stron świata”

- „Wycieczka do krainy marzeń”

MATERIAŁ NAUCZANIA:

Jak dobrze być sobą
-kształtowanie umiejętności zabawy w grupie za pomocą rozmaitych zabaw dramowych,
-kształtowanie umiejętności plastycznych dzięki technice „mokre mokrym”
-rozwijanie umiejętności poczucia rytmu i zapamiętywania dzięki zajęciom umuzykalniającym (piosenki „Daj rękę przyjacielu” i „Krasnoludek”)

Przyjaciele z różnych stron świata
-charakteryzowanie dzieci z różnych stron świata za pomocą fotografii, przygotowanych przez nauczyciela,
-nabywanie umiejętności pracy w grupie poprzez wspólne tworzenie kolaży i uczestnictwo w zabawach,
-kształtowanie umiejętności logicznego myślenia za pomocą tworzenia całości z wybranych elementów (dopasowywanie fotografii),
-kształtowanie umiejętności autoprezentacji przy pomocy pokazu mody.

Wycieczka do krainy marzeń
-nabywanie umiejętności pracy w grupie poprzez zabawy ruchowe i dydaktyczne („Mieszkańcy krainy”, „Magiczna kraina”),
-rozwijanie zdolności plastycznych dzięki tworzeniu postaci z innych planet,
-rozwijanie umiejętności wyrażania własnych emocji za pomocą zabaw ruchowych i dydaktycznych („Cztery kąty”, „Miny”).

CELE:
• kształtowanie mechanizmów empatii i tolerancji,
• rozwijanie umiejętności poszanowania swoich praw i praw innych ludzi,
• kształtowanie właściwych postaw społecznych w różnych sytuacjach,
• budowanie poczucia własnej wartości i wspólnej więzi z innymi dziećmi,
• nabywanie umiejętności właściwego funkcjonowania w grupie,
• aktywizacja dzieci przy użyciu rozmaitych form aktywności: językowej, ruchowej, muzycznej, plastycznej i zabawowej.

METODY:
• podające (opis, pogadanka, wiersze, piosenki)
• problemowe (zabawy dydaktyczne)
• aktywizujące (burza mózgów)
• praktyczne (ćwiczenia praktyczne)
• ekspresyjne (zabawy ruchowe)
FORMY PRACY:
• zbiorowa
• grupowa (jednolita i zróżnicowana)
• indywidualna (jednolita i zróżnicowana)

DZIEŃ PIERWSZY

TEMAT PROJEKTU: „Moje okno na świat”

TEMAT DNIA: „Jak dobrze być sobą”

Cel ogólny:
-budowanie poczucia własnej wartości

Cele szczegółowe:
-kształtowanie umiejętności pracy w grupie
-poznawanie zabaw dramowych
-tworzenie obrazów przy pomocy techniki plastycznej „mokre mokrym”
-kształtowanie umiejętności ilustrowania piosenki gestem, ruchem i mimiką, zgodnie ze słowami utworu

Metody:
-problemowe (zabawa dydaktyczna – dzieci dokańczają zdania wymyślone przez nauczyciela)
-praktyczne (tworzenie obrazów za pomocą zabawy plastycznej „mokre mokrym”)
-ekspresyjne (ekspresja ruchowa i słowna – zabawy przy piosenkach, zabawy dramowe)

Środki dydaktyczne: płyta z muzyką irlandzką, muzyka i teksty piosenek, odtwarzacz muzyczny, kartki papieru, farby.

Realizacja celów Podstawy programowej:
-budowanie systemu wartości dziecka (wzmacnianie poczucia pewności siebie)
-rozwijanie umiejętności społecznych dzieci (wspólne zabawy w grupie, wzmacnianie poczucia integracji)
-budowanie dziecięcej wiedzy o świecie oraz rozwijanie umiejętności prezentowania swoich przemyśleń (zabawy plastyczne)
-przestrzeganie reguł, obowiązujących w społeczności dziecięcej (dzieci obdarzają swoją uwagą inne dzieci, okazują sobie szacunek i są serdeczne wobec siebie)
-nabywanie umiejętności poprzez działanie (dzieci uczestniczą w sytuacjach, organizowanych przez nauczyciela, są aktywizowane do podejmowania własnej inicjatywy)
-wspomaganie dzieci w rozwoju uzdolnień (zabawy ruchowe, ćwiczenia plastyczne)

Przebieg dnia:
1. Piosenka na powitanie:

(na melodię „Panie Janie”)
Witaj (imie dziecka) /x2
Jak sie masz? /x2
Wszyscy Cię lubimy/ x2
Bądź wśród nas. /x2

2. Zestaw zabaw ruchowych:

a) „Bateryjki” – dzieci poruszają się po sali przy akompaniamencie muzycznym (muzyka irlandzka). Na znak nauczyciela (przerwa muzyczna) dotykają się plecami i wyczuwają wzajemne ciepło. Nauczyciel dba, aby każde dziecko dotknęło się z każdym.
b) „Miś i drzewa” – nauczyciel prosi dzieci, aby dobrały się w pary wg niestandardowych kryteriów (np. odliczanie kolorami, owocami). Celem takiego podziału jest umożliwienie dzieciom wspólną zabawę z różnymi osobami w grupie. Po znalezieniu swojej pary każde dziecko jest na zmianę albo drzewem albo misiem. Zadaniem misia jest ocieranie się o nieruchome drzewo. Nauczyciel może dowolnie mieszać pary także w trakcie wykonywanego ćwiczenia.
c) „Zabawa z fabułą” – zadaniem dzieci jest skonstruowanie „maszyny szczęścia” przy użyciu własnych ciał. Dzieci dobierają się w grupy: kurek, piesków, kaczek, kotków i małpek – odliczanie, szukanie za pomocą dźwięków. Każde dziecko w grupie musi uczestniczyć w tworzeniu zadania.
d) „Pralka” – dzieci tworzą wielkie koło, odwracają się do siebie plecami, trzymając się za ręce. Zadania do wykonania:
-zamykanie pralki – nauczyciel prosi dzieci, by cofnęły się kilka kroków do tyłu,
-pobieranie wody – dzieci poruszają ramionami, wypowiadając: „bul, bul, bul”,
-wsypywanie proszku – dzieci poruszają gwałtownie ramionami w górę i w dół, wypowiadając: „sz, sz, sz”,
-wlewanie płynu do płukania – dzieci falują ramionami, wypowiadając: „plum, plum, plum”,
-włączanie pralki – dzieci wypinają pupy, poruszając nimi w prawo i w lewo,
-wirowanie – dzieci kręcą całym ciałem, wypowiadając: „wrrrrr”,
-wyciąganie prania – dzieci odwracają się do siebie i gestem pokazują, że trzymają w ręku pachnące ubranie, wypowiadając: „ach! Jak pięknie pachnie”.

3. Zabawa plastyczna „Mokre mokrym” przy akompaniamencie muzyki irlandzkiej.

Dzieci siadają przy stole i wspólnie z nauczycielem przygotowują swoje miejsca pracy. Każde dziecko dostaje kartkę papieru, kubek z wodą i farby. Kartki z bloku rysunkowego należy namoczyć i zwinąć w kulkę. Następnie, dzieci rozwijają mokre kulki tak, aby nie podrzeć papieru. Na mokrym papierze malują farbami swój dzisiejszy nastrój. Po skończonej pracy dzieci, nauczyciel zbiera kartki i kładzie pod kaloryferem. Dzieci sprzątają swoje miejsca pracy. Przygotowane przez dzieci prace będą prezentowane podczas Dnia Tolerancji, orgaznizowanego przez przedszkole.

4. Piosenka: „Daj rękę przyjacielu” – nauka tekstu piosenki przy akompaniamencie muzycznym.

Jaki wielki, jaki piękny jest świat,
Ile można zobaczyć i trzeba,
Szkoda czasu, by pusty przeżyć dzień,
Plecak włóż w rękę, weź pajdę chleba.

Daj rękę przyjacielu, spójrz droga przed nami,
Woła nas jasne niebo, lasu aksamit,
Chodź ze mną przyjacielu i nie bój się drogi,
Głowę masz nie od parady, mocne, zdrowe nogi.

Którą ścieżką, którym szlakiem chcesz iść,
Ile w życiu się jeszcze wydarzy,
Górska grań, jasny brzeg, jezioro lśni,
Uwierz mi, że wystarczy zamarzyć.

Daj rękę przyjacielu, spójrz droga przed nami,
Woła nas jasne niebo, lasu aksamit,
Chodź ze mną przyjacielu i nie bój się drogi,
Głowę masz nie od parady, mocne, zdrowe nogi.

Dzieci siadają na dywanie i wspólnie z nauczycielem słuchają piosenki „Daj rękę przyjacielu”

5. Zabawa wyobraźnią

Dzieci siadają z nauczycielem na dywanie. Ich zadaniem jest dokończenie zdań, stworzonych przez nauczyciela:
„Gdybym posiadał czarodziejski dywan, to……”
„Gdybym był czarodziejem, to……..”
„Gdyby złota rybka mogła spełnić jedno moje życzenie, to…….”
„Gdybym mógł być zwierzątkiem, to…..”
„Gdybym miał czapkę niewidkę, to……..”
„Gdybym był dorosły, to…..”
„Gdybym mógł przepowiadać przyszłość, to……”

6. Dzieci żegnają się z nauczycielem piosenką pt. „Krasnoludek”
Wąską ścieżką przez ogródek
Idzie sobie krasnoludek.
Dokąd idziesz mój malutki?
Idę do swej krasnoludki.

(Dzieci maszerują dookoła w rytm melodii)
Siabadabada
Tibi tibi ti
Siabadabada
Tibi tibi ti
Siabadabada
Tibi tibi ti
Idę do swej krasnoludki

Podczas piosenki dzieci wykonują polecenia nauczycielki:

Kciuki do przodu!
Łokcie do tyłu!
Kolana zgięte!
Pupy wypięte!
Stopy do środka!
Pięty na zewnątrz!
Głowa do góry!
Język na brodę!

DZIEŃ DRUGI:

TEMAT PROJEKTU: „Moje okno na świat”

TEMAT DNIA: „Przyjaciele z różnych stron świata”

Cel ogólny:
-kształtowanie postawy tolerancji wobec innych

Cele szczegółowe:
-kształtowanie umiejętności rozpoznawania wyglądu dzieci, pochodzących z różnych kontynentów (wygląd Azjaty, Murzyna, Indianina i Eskimosa),
-kształtowanie umiejętności pracy i zabawy w grupie,
-kształtowanie umiejętności tworzenia kolaży,
-kształtowanie umiejętności ilustrowania piosenki gestem, ruchem i mimiką, zgodnie ze słowami utworu,
-kształtowanie umiejętności łączenia obrazów w spójną całość

Metody:
-podające (pogadanka, opis)
-problemowe (zabawa dydaktyczna – odgadywanie postaci na fotografiach i ich łączenie z przedstawianymi przedmiotami, zwierzętami i roślinami)
-praktyczne (tworzenie kolażu)
-ekspresyjne (ekspresja ruchowa i słowna)

Środki dydaktyczne:
-obrazki, przedstawiające dzieci z różnych stron świata
-tekst piosenki przywitalnej, tekst piosenki „W dżungli”, odtwarzacz muzyczny
-farby, klej, nożyczki, kredki, guziki, plastelina, brystol, kawałki materiału
-koce
-stroje lub ich elementy

Realizacja celów Podstawy programowej:
-budowanie systemu wartości dziecka (kształtowanie umiejętności tolerancji wobec innych)
-rozwijanie umiejętności społecznych dzieci (wspólne zabawy w grupie)
-budowanie dziecięcej wiedzy o świecie oraz rozwijanie umiejętności prezentowania swoich przemyśleń (prezentacja obrazków, przedstawiających dzieci o różnych kolorach skóry)
-przestrzeganie reguł, obowiązujących w społeczności dziecięcej (dzieci obdarzają swoją uwagą inne dzieci, okazują sobie szacunek i są serdeczne wobec siebie)
-nabywanie umiejętności poprzez działanie (dzieci uczestniczą w sytuacjach, organizowanych przez nauczyciela, są aktywizowane do podejmowania własnej inicjatywy)
-wspomaganie dzieci w rozwoju uzdolnień (tworzenie kolaży, zabawy ruchowe)

Przebieg dnia:
1. Piosenka na przywitanie: „Chodźcie do koła”
Chodźcie wszyscy tu do koła,
zabawimy się wesoło.
Witamy się wszyscy wraz,
na zabawę nadszedł czas.
Jedna ręka, druga ręka
jedna noga, druga noga
cały tułów oraz głowa
Witamy się!
2. Nauczyciel przygotowuje dla dzieci czarodziejski dywan, który zabierze je w nieznaną dotąd krainę (zestaw koców). Dzieci zajmują miejsca, a nauczyciel prosi je o zamknięcie oczu. Następuje wspólne, głośne odliczanie od trzech do jednego. Po otwarciu oczu przez dzieci, nauczyciel przygotowuje dla nich kolejne niespodzianki (tłumacząc, że droga do tej krainy jest długa i kręta), które tworzą listę czynności, podejmowanych wspólnie z grupą:

-latanie samolotem (przy użyciu poziomo wyciągniętych rąk)
-latanie na czarodziejskiej miotle (dzieci udają, że biorą miotłę w obie ręce i naśladują czarownice, lecące w powietrzu)
-latanie przy pomocy zaczarowanej parasolki (każde dziecko udaje, że bierze w rękę zaczarowaną parasolkę i trzymając ją w górze unosi się przy pomocy powietrza)
-jazda rowerem (dzieci wracają na dywan, kładą się na plecach i poruszają nogami, uniesionymi w górę)
-jazda samochodem (dzieci biorą w ręce wyimaginowaną kierownicę i skręcając nią raz w lewo raz w prawo, pokonują kolejne odległości)
-wchodzenie na wielką górę, z której można zobaczyć zaczarowaną krainę (dzieci udają, że mają ociężałe nogi i z trudem wchodzą pod górę, podnosząc na zmianę raz jedną, raz drugą nogę. Po dotarciu na miejsce rozglądają się dookoła, trzymając jedną rękę na czole.

3. Nauczyciel siada z dziećmi w kole na dywanie i organizuje zabawę pt. „Ciepło, zimno”. Nauczyciel przed przybyciem dzieci do przedszkola umieszcza przygotowane wcześniej fotografie w różnych miejscach na sali. Kolejno wybrane dzieci mają za zadanie odnalezienie ich poprzez komendę ciepło lub zimno, wydawaną przez nauczyciela. Kiedy wszystkie obrazki zostaną odnalezione, nauczyciel prezentuje je dzieciom i pyta, co przedstawiają. Zadaniem dzieci jest prawidłowe rozpoznanie postaci, znajdujących się na przygotowanych materiałach.

W przypadku kłopotów z rozpoznaniem niektórych postaci, nauczyciel naprowadza dzieci poprzez charakterystyczne miejsca, w których zamieszują i przedmioty codziennego użytku potrawy, zwierzęta lub rośliny, które są z nimi najczęściej kojarzone. Do tego celu służy drugi zestaw obrazków, który nauczyciel wyciąga z czarodziejskiego worka:

MIEJSCA:

PRZEDMIOTY, ROŚLINY:

ZWIERZĘTA:

4. Dzieci siadają do stolików. Nauczyciel dzieli je na 5 grup po cztery osoby. Zadaniem dzieci jest stworzenie pięciu różnych kolarzy z przygotowanych przez nauczyciela obrazków. W każdym z kolarzy należy przyporządkować charakterystyczne rośliny, zwierzęta i miejsca do dzieci przedstawionych na fotografiach. Przygotowane przez dzieci kolarze będą prezentowane podczas Dnia Tolerancji, organizowanego przez przedszkole.
Dzieci mają do dyspozycji: klej, nożyczki, farby, kredki, kawałki materiałów, guziki, plastelinę. Wygląd kolarza zależy od inwencji dzieci z poszczególnych grup. Nauczyciel instuuje dzieci, że materiały powinny być wykorzystane w odpowiednich proporcjach, tak, aby nie przesłaniały fotografii dziecięcych.
5. Po skończonej przez dzieci pracy nauczyciel zaprasza je z powrotem do koła i rozmawia o postaciach przedstawionych na obrazkach. Zadaje dzieciom pytania:
Czym różnią się dzieci na fotografiach od znanych im rówieśników?
Czy dzieci są szczęśliwe czy smutne?
Czy chciałybyście się z nimi zaprzyjaźnić?
Czy dzieci na fotografiach bawią się w podobne gry i zabawy?

6. Zabawy ruchowe przy piosence „W dżungli”

Dżungla, dżungla, taka wielka dżungla
(klaskanie w ręce, zakreślanie przed sobą koła)
Poplątane zwoje dzikich lian
(kręcenia rękami a góry na dół młynka)
Mieszka sobie w bambusowej chatce,
(klaskanie w ręce, rysowanie w powietrzu chatki)
Ambo Sambo wielkiej dżungli pan
(stukanie piąstkami w piersi, zakreślanie przed sobą koła)
ref. Strusie mu się w pas kłaniają
(ukłon)
Małpy na gitarach grają
(naśladowanie gry na gitarze)
Ambo tu, Ambo tam
wskazywanie rekami w jedną, w druga stronę)
Ambo tu i tam
(obrót wokół własnej osi)
Ambo Sambo doskonale znam go
(klaskanie w dłonie, kołysanie na boki, ręce na biodrach)
Węża się nie boi, ani lwa
(poruszanie palcem wskazującym jednej, a następnie drugiej reki na boki, na koniec wysuniecie rąk do przodu, okrzyk uuuuuuuuuu)
Dla swych dzikich leśnych ulubieńców
(klaskanie w dłonie)
W dłoni coś smacznego zawsze ma
(wysunięcie otwartej dłoni, zakreślenie półkola).

7. Zabawa dydaktyczna „Modele i modelki”
Dzieci siadają w kole na dywanie. Wybrani losują kartkę z obrazkiem i wypowiadają się na temat przedstawionego stroju. Po obejrzeniu wszystkich obrazków nauczycielka z dziećmi zastanawiają się, czym różnią się ubiory ludzi na fotografiach. Wspólnie dochodzą do wniosku, że są to stroje charakterystyczne dla danych grup etnicznych.

Pokaz mody – dzieci losują z worka rekwizyty (pióropusz, bambusowa spódniczka, kimono, kożuch itp.). Ich zadaniem jest przemaszerowanie wzdłuż sali w rytmie muzyki. Pozostałe dzieci siedzą po obu stronach wybiegu, jako widownia.
Po zaprezentowaniu przez wszystkich uczestników strojów etnicznych, nauczyciel zachęca dzieci do dyskusji, zadając pytania:
a) Czy nasze stroje różnią się od strojów w innych krajach?
b) Dlaczego ludzie w różnych krajach noszą odmienne stroje? Czym to jest spowodowane? Czy pogoda ma wpływ na ubiór ludzi?
c) Który strój podoba Wam się najbardziej, a który najmniej?
d) Jak nazywają się osoby zaprezentowane na fotografiach?

8. Zakończenie zajęć. Nauczycielka prosi dzieci, aby usiadły w kole. Dzieci zajmują miejsca, a nauczyciel prosi je o zamknięcie oczu. Następuje wspólne, głośne odliczanie od trzech do jednego. Po otwarciu oczu przez dzieci rozpoczynają wyprawę powrotną do przedszkola. Powtarzają czynności z pierwszej części zajęć: m.in. latanie na miotle, latanie samolotem i jeżdżenie rowerem.

DZIEŃ TRZECI

TEMAT PROJEKTU: „Moje okno na świat”
TEMAT DNIA: „Wycieczka do krainy marzeń”

Cel ogólny:
-kształtowanie mechanizmów empatii i prawidłowych postaw społecznych
Cele szczegółowe:
-rozwijanie umiejętności zabawy w grupie poprzez organizowanie sytuacji edukacyjnych (zabawy ruchowe, zabawy plastyczne),
-rozwijanie umiejętności wyrażania własnych emocji,
-kształtowanie umiejętności rozpoznawania i nazywania uczuć własnych i innych,
-kształtowanie umiejętności wchodzenia w rolę.
Metody:
-problemowe (zabawy dydaktyczne – „Miny”, „Cztery kąty”, „Mieszkańcy krainy”)
-praktyczne (tworzenie obrazów za pomocą zabawy plastycznej)
-ekspresyjne (ekspresja ruchowa i słowne, zabawy dramowe, elementy Klanzy)
Środki dydaktyczne: strzępki materiałów, stemple z ziemniaków, guziki, sznurki, cekiny, bibuła, kartki kolorowego papieru, wata, kredki i farby, tekst wiersza.
Realizacja celów Podstawy programowej:
-kształtowanie prawidłowych postaw społecznych i nabywanie umiejętności wyrażania własnych emocji
-budowanie dziecięcej wiedzy o świecie oraz rozwijanie umiejętności prezentowania swoich przemyśleń (tworzenie plastycznych wizerunków ludzi z innej planety)
-przestrzeganie reguł, obowiązujących w społeczności dziecięcej (dzieci obdarzają swoją uwagą inne dzieci, okazują sobie szacunek i są serdeczne wobec siebie)
-nabywanie umiejętności poprzez działanie (dzieci uczestniczą w sytuacjach, organizowanych przez nauczyciela, są aktywizowane do podejmowania własnej inicjatywy)
-wspomaganie dzieci w rozwoju uzdolnień (zabawy ruchowe, ćwiczenia plastyczne)

Przebieg dnia:

1. Powitanie:
Nauczycielka prosi dzieci o zajęcie miejsc na dywanie. Zabiera je do krainy, w której wszyscy są szczęśliwi i akceptowani słowami: „Iskierkę przyjaźni puszczam w krąg, niech wróci do moich rąk” (nauczycielka ściska prawą dłoń dziecka, a uścisk kolejno przechodzi po kole i wraca do niej)

2. Zabawa ruchowa – Magiczna kraina
Dzieci wstają z miejsc. Nauczycielka prosi dzieci, aby wyobraziły sobie krainę, do której przybyły, sposoby podróżowania po niej oraz gesty, jakimi witają się jej mieszkańcy. Zadaniem wybranych dzieci jest zaprezentowanie ich wyobrażenia krainy, w której się znaleźli (np. podróżujemy rakietą – wszystkie dzieci naśladują wejście do rakiety, zapięcie pasów i jej start. Po wylądowaniu witają się ze sobą nosami. Inne dziecko może zaprezentować podróż latającym dywanem. Po wylądowaniu wszyscy witają się ze sobą przy użyciu najmniejszego palca u ręki).

3. Mieszkańcy krainy
Nauczyciel dzieli dzieci na 5 grup. Każda z nich ma swojego kapitana, który bezpiecznie doprowadził je na ląd. Zadaniem każdej grupy jest odrysowanie jednej osoby, a następnie zaprojektowanie dla niej stroju przy użyciu rekwizytów, przygotowanych przez nauczyciela. Strój zaprojektowany przez dzieci ma być ich wyobrażeniem na temat osób, zamieszkujących przybyłą na nich planetę. Do dyspozycji dzieci są: strzępki materiałów, stemple z ziemniaków, guziki, sznurki, cekiny, bibuła, kartki kolorowego papieru, wata, kredki i farby. Przygotowane przez dzieci prace będą prezentowane podczas Dnia Tolerancji, orgaznizowanego przez przedszkole. Po wykonaniu projektów nauczyciel zaprasza dzieci na dywan i prosi kapitanów o udzielenie odpowiedzi na pytania przez niego zadane. Grupa może pomagać kapitanom w formułowaniu wniosków z przebiegu pracy.

Pytania:
1. Czy podobają Wam się stworzone przez Was postaci?
2. Czy ich strój może mieć wpływ na to, jakimi są osobami?
3. Czy chcielibyście się z nimi zaprzyjaźnić?
4. Dlaczego postaci przez Was stworzone wyglądają w ten sposób?
5. Czy o człowieku świadczy jego wygląd?
6. Czy należy oceniać ludzi po wyglądzie?

4. Analiza wiersza „Słowa, które ranią” – Małgorzaty Wiśniewskiej-Koszeli
Są słowa, które głęboko ranią,
smucą i złoszczą, chłoszczą i ganią:
głupi i brzydka, leń, nieuk, gapa,
niedbaluch, brudas i piegowata,
mruk, drań, niezdara i nieudana,
biedak i grubas, i rozczochrana.

Czasami sądzę, że są prawdziwe,
gdy mnie dotyczą, mocno się dziwię!

Słowa te smucą, drażnią te słowa,
więc może warto z nich zrezygnować,
ukryć głęboko na dnie szuflady,
by nie szukały już nigdy zwady.

Nauczycielka przyczepia na tablicy różne miny. Zadaniem dzieci jest określenie, którymi z nich można opisać smutek, radość, złość i zadowolenie. Nauczycielka pyta grupę czy za pomocą obrazków można opowiedzieć wiersz. Prosi o wskazanie przez dzieci tych spośród min, które opisują wiersz. Nauczycielka prosi dzieci o określenie charakteru tych emocji, czy są one dobre czy złe i czy dzieci lubią się tak czuć.

5. „Burza mózgów”
Dzieci siadają przy wspólnym stoliku, a nauczyciel na szarym papierze zapisuje propozycje pozytywnych uczuć, jakimi powinniśmy obdarzać innych. Wśród nich powinny znaleźć się takie uczucia, jak: szacunek, miłość, przyjaźń itp.

6. Zabawy ruchowe i integrujące:

• Cztery kąty – każdy kąt sali przypisany jest innej porze roku. Nauczyciel prosi dzieci, aby stanęły w tym kącie, który odpowiada ich nastrojowi . Dzieci udzielają odpowiedzi na pytanie np. „Mam nastrój zimowy, ponieważ. Po ocenie nastroju dzieci, każde z nich wybiera z „nastrojowego kosza” ikonkę (buźkę) i przypina ją do swojego ubrania.
• Tańcząca chustka – dzieci siadają w kole i podają sobie z rąk do rąk chustkę, która na zmianę jest: bardzo ciężka, gorąca, leciutka jak piórko, śmierdząca, pachnąca itp.
• Miny – dzieci siadają w parach twarzami do siebie i trzymają się za ręce. Wyrażają swoje uczucia za pomocą uśmiechu, głaskania i dotykania. Na zamianę prezentują sobie różne miny, które naprzemiennie powtarzają np. uśmiech, zadowolenie, złość itp.

7. Nauczyciel żegna się z dziećmi, prosząc o określenie swojego nastroju po zajęciach w skali od 1-10.

EWALUACJA

Cykl scenariuszy, w oparciu o które tworzyłam zajęcia w przedszkolu realizowały zagadnienia podstawy programowej wychowania przedszkolnego. Dotyczyły one w szczególności zagadnień, związanych z kształtowaniem odpowiednich postaw społecznych oraz mechanizmów tolerancji i empatii. W trakcie zajęć korzystałam z rozmaitych metod nauczania, w tym między innymi metod problemowych, ekspresyjnych i metod ćwiczeń. Projekt stał się odpowiedzią na istotne potrzeby dzieci we współczesnym świecie, które coraz częściej mają okazję spotykać w swoim życiu osoby o innym kolorze skóry, wyznaniu czy sposobie bycia. Oferta programowa zawierała innowacyjne metody i sposoby pracy z dziećmi, doskonaląc ich umiejętności z zakresu: muzyki, plastyki, poprawnego wypowiadania się i integracji społecznej.
Zajęcia prowadzone przez nauczyciela cieszyły się dużym zainteresowaniem dzieci, które chętnie w nich uczestniczyły i realizowały założone wcześniej cele. Z przeprowadzonej przez nauczyciela analizy wynika, że dzieci stały się wrażliwsze na potrzeby słabszych, wdrażały zasady zgodnej zabawy w grupie i poszanowania godności innych.
Dzieci miały okazję pracować zarówno indywidualnie, jak i w grupach, co pozwoliło na ocenę ich zainteresowań i możliwości intelektualnych. Wynikiem pracy na zajęciach stała się wystawa plastyczna, która udokumentowała wysiłki grupy podczas organizowanego cyklu zajęć. Wystawa spotkała się z dużym zainteresowaniem rodziców, którzy mieli okazję przyjrzeć się wytworom ich dzieci i ocenić realizację programu przygotowanego przez nauczyciela.
Spotkanie zorganizowane przez dyrekcję przedszkola przyczyniło się do integracji środowiska rodziców z kadrą pedagogiczną i pozwoliło na zawiązanie pozytywnych relacji pomiędzy jego uczestnikami.

Bibliografia:

M. Sobótka, A. Włodarzyk, Świat przedszkolaka od malucha do starszaka, cz. I, Wrocław 2010

About these ads

Dodaj komentarz

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

WordPress.com Logo

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Twitter picture

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: